دستوالعمل جمع آوري نمونه مدفوع

رايج ترين كاربرد آزمايش مدفوع تشخيص انواع مخلتف انگل هاي بيماري زا در روده است .

آزمايش مدفوع احتياج به ناشتايي ندارد . افرادي كه تحت آزمايش مدفوع قرار مي گيرند ، بايد براي مدت 7 تا 10 روز پيش از انجام اين آزمايش از درمان با روغن كرچك يا روغن هاي معدني ، بيسموت منيزيم ، تركيبات ضد اسهال ، تنقيه با باريوم و مصرف آنتي بيوتيك ها خودداري نمايند .

بهتر است اين آزمايش در سه نوبت انجام شود ،‌نمونه مدفوع بايد مستقيما در ظرفي كه از طرف آزمايشگاه در اختيار بيمار قرار مي گيرد جمع آوري شود از بخش بلغمي يا خوني مدفوع درون قوطي ريخته شود ، سعي شود كه هر بار يك قوطي به آزمايشگاه آورده شود ، لطفا بر چسب تميز باقي بماند كه اسم خوانا باشد . اگر بيمار بستري است ، نمونه را در يك ظرف خشك جمع آوري نموده و سپس با استفاده از چوب مخصوص (آبسلانگ ) ، نمونه را به ظرف نگهدارنده بر چسب دار منتقل نماييد . در صورت مشاهده كرم و هر مورد مشكوك به آزمايشگاه اطلاع دهيد . نمونه مدفوع نبايد با ادرار يا آب ، آلوده شود زيرا ادرار يا آب مي تواند برخي از انگل هاي فعال را از بين ببرد . بيماران بايد نمونه جمع آوري شده را مخصوصا در موارد مشكوك به اسهال خوني بلافاصله به آزمايشگاه ارسال كنند و مسئول پذيرش را هم از اسهالي بودن آن مطلع سازند چون نمونه هاي ارسالي بايد فورا مورد آزمايش قرار گيرند . اگر انجام آزمايش حداكثر تا 30 دقيقه پس از جمع آوري نمونه امكان پذير نباشد ، لازم است تا نمونه در يخچال قرار داده شود . بعد از آوردن آخرين قوطي از پذيرش ، زمان جواب آزمايش را بپرسيد و بگوييد تمام نمونه ها را آورده ايد .

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *